Asia  - jak już zdążyło stwierdzić kilkoro moich znajomych fotografów i fotografek – ma “to coś”, tę naturalność, swodobę i niewymuszony styl pozowania. Nieoszlifowany diament…

Sama sesja powstała w niełatwych warunkach… było ciemno, lecz z założenia nie chciałam tutaj sztucznego światła – wszystko by popsuło.. Chciałam, żeby zdjęcia kojarzyły się “analogowo”, miały leniwy i refleksyjny  nastrój, chociaż jest tu i spora dawka kokieterii.. :D:D   Jak zwykle świetnie spisał się kot :D

To był równiez przemiło spędzony czas, mam nadzieję na więcej wspólnych sesji zdjęciowych.. może coś w plenerze….. oby do wiosny zatem!

Jak to zwykle bywa, kiedy dziewczyny spotykają się z kilkoma walizkami ubrań i aparatem – praca nad zdjęciami szybko przeobraziła się w dziewczyńską zabawę konwencjami, wygłupy i podróże przez epoki ( czyt. walizki! ). Muszę przyznać – emocje bywały skrajne..mam nadzieję, że to widać na zdjęciach…

Poniżej tylko mały fragment efektów tej sesji…

Jestem pewna, że o Justynie jeszcze wszyscy usłyszymy ( i zobaczymy!! ). Powodzenia :)

..jedna – to opowieść o tęsknocie, pragnieniach i nadziei, druga o rozpaczy i zagubieniu, ale też i o walce…. Tak myślę..

Dziękuję Kasi Pieli za cudowną asystę i Oli za pełne poświęcenia pozowanie ( nie ma to jak bliskie spotkania z mrówkami.. ). Po raz kolejny dziękuję też właścicielowi pewnego okolicznego dworku i folwarku i parku za udostępnienie plenerów:)

Jest naturalna, zrelaksowana, bezproblemowa i urocza – ta sesja zdjęciowa to była czysta przyjemność. Dziękuję :)

..aha! i tym razem nie obyło się bez niewinnego wtargnięcia mojego kota na plan zdjęciowy.. Mysza chyba zaczyna to lubić.. ja – na pewno!

Wiosna!